Benden Öte

Anlattıklarımı boşver Yaptıklarıma bak Konuştuklarımı unut Yaptıklarımı hatırla İnana inana yanmayı öğrendim Dinleye dinleye zaman kaybetmeyi öğrendim Anlamaya çalışırken kendi anlamlarımı yitirmeyi öğrendim Ne zaman ki “kapat kulaklarını bak gözlerinle ve yüreğinle” dedim işte ozaman anladım; “İnsan konuştukları kadar değil, yaptıkları kadardır” (benden öte…)

27 Mayıs 2020
07 Ağustos 2019

Ben doğru ya da yanlış degilim Şimdi soruyorum kendime Hangi amaca hizmet ediyor yaşamım? Hangi masalın içinde, kimin kahramanlıklarına destek oluyorum? Genzimde o yakıcı his yine. Aydınlık olan karanlığa yürümekteyim. “Dur lutfen burada kal” diyenlere inat gidiyorum. Yüzümde o tuhaf, rahatsız edici tebessüm. Dudaklarım yine meydan okuyordu içimdeki seslere. Korkuları yıkıp bana ait olmayanları terk ediyorum şimdi. Delilik belki baktığın yerden düzeni bozmak. Içinde ben olmayan bu düzeni yıkmak bana gore delilik değil. Bildiğim ama inkar ettiğim ne varsa kabul etmek için derin bir nefes alıyorum şimdi. Baktığın yerden gördüğün ben degilim çünkü. Sendeki ben ben degilim. Kendime dönüyorum. (Benden öte…)

Gözlerimi kapattım hayatın gerçek dediklerine. Yani, bana sahte gelenlere… ve benim gerçeklerim, rüyalarım yaşamaya başladı o an. Zihnimin çatlaklarından sızıp hayat bulmaya başladılar. Ben buradayım sizin gerçek dediklerinize inat. Eleştirdiğiniz her şey bende hayat buldu yani… Ve siz benim gibilere deli dediniz. Peki o zaman ben deliyim. Gerçeklere inat bir deli

05 Ağustos 2019
16 Temmuz 2019

Plansız ve zamansız gelir bazı şeyler ve aslında tam da zamanıdır o bazı şeylerin. Tam zamanıdır da biz fark etmemişizdir. hoş geldin demek ve kucak açmak zamanıdır hayatın planlı getirdiği senin zamansız dediklerine… Karşı kıyının bana gönderdiklerini kucakladım, kabul ettim. Payıma düşenler hoş geldiniz. Kıyılar arasında gidip gelenler ruhlarımızdan üflediklerimiz değil midir aslında?

Kimsenin hayatının bir yerinde olmak zorunda değilim. Ben kendi hayatımın neresindeyim derdim o oldu hep. Benim hayatımın henüz fark edemediğim kuytu köşesi var çokça. birilerini hayatım yapmaya da uğraşmadım hiç. Gelip hayatımın bir köşesine ait olsunlar istemedim. Ben sadece kendi ruhumdan sorumluyum dediğim gün başladı kopuş…

05 Temmuz 2019
18 Haziran 2019

Gitmek ne güzel bir eylem. Gitmek için yanıma eşyalar almama gerek yok. Yürümeye, koşmaya ihtiyacım yok. Gidecek bir yerim olması şart değil. Bir amacım olmasa da olur. Öylece sadece gidebilirim. Ve ben en çok kendimden gitmek istemişim meğer. Yıllarca kaçıp durduğum yüreğimin sesi, ruhumun çığlıklarıymış. Anladım acılarmış kaçtıklarım. Kaçmasaymışım, vedalaşıp gitmekmiş çare. Öğrendim onlara da ihtiyacım yok. Sadece öylece gitmek benim yolum…

Hadi canım sende diyeceğiniz düşler görüyorum. Üstelik sadece uyurken değil. Hep o düşlerde yaşıyorum ben. O sebeple deli diyorlar bana. Sevginin hüküm sürdüğü düşler. Renksiz olan her şeyi boyadığım düşler. Berrak düşler. Sadece gülümseyerek hayatı değiştirebildiğim düşler. Biraz deli olduğum doğrudur.

11 Haziran 2019
15 Nisan 2019

Ve bazen hiç ummadığın biri hayat adına öyle bir cümle kurar ki… Neden? dersin neden şimdiye kadar sustun? seni sana bağışlar o cümle. Kendine kavuşursun, özüne dönersin yüzünü ve “ben nereye gidiyorum?” dersin. “Dursam ya” Dur ve dinle, izin ver aksın özün sonsuzluğa. Sadece beni kendime ver hayat…

Aynı anda kaç yerde, kaç zamanda yer alıyoruz diye düşünürdüm çocukken. Kaç kişinin yüreğindeysem o kadar yerde olduğuma inanmıştım. Şimdi hayat bana öğretti ki yüreğim kaç yerde olmak isterse o kara, kaç zamanda ise enerjim o kadar yerdeyim ben. Ben istersem eğer her yerde ve her zamandayım aslında

06 Nisan 2019
26 Şubat 2019

Hayal ettiklerim ve gerçeklikte yaşadıklarım arasında sıkıştığımı hissettiğim bir zamanda değişmesi gerektiğini fark ettim yolumun. “dur” dedi bana ruhum. “ dur ve bak, bu mu hayatım dediğin?” Kıpırtısız ve nefessiz kaldı her şey. Bu yolun yolcusu muyum ben gerçekten? Bu yolun sahibi kim? Benim yolumda kim var?

İnsanın kendini keşfedememesinin altında yalnız kalmaya zaman ayırmaması yatar. Hep kalabalıklar içinde olmak bir kaçıştır aslında. Yalnız kalabilme cesaret ister. Kendinizi şeffaf gözlerle görmek, yıkmak ve yeniden yapmak için yalnız kalma özgürlüğünü yaşamasına izin verin ruhunuzun. Ben ki her yalnızlıkta yok olup yeniden var oldum. Kendini keşfedememiş bir ruh köledir aslında.

29 Ocak 2019